اومدین؟خوب:

از اونجایی که انسان حیوان ناطقه و مکالمه پایه روابط بشره از لهجه شیرین مشهدی شروع میکنم(در ضمن به شدت رو لهجه مشهدی تعصب دارم ها حواستون باشه)

کلا فرق لهجه مشهدی با زبان رسمی در دو چیزه:۱-الفاظ تخصصی ۲-جمله بندی خاص

ولی جمله بندی سطحش بالاست و تو زبان تخصصی پاس میشه.فعلا الفاظ رو بررسی میکنیم تا بعد:

۱-یره:شاید معروف ترین لفظ مشهدی.مخفف >یارو>یار.معادل فلانی یا بنده خدا.مثال:هو یره بلبل=اهای دوست عزیز.توضیح:لفظ یره در جاهای مختلف میتونه معانی مختلفی داشته باشه که در سطح های بالاتر بررسی میشه.

۲-قناری:به عنوان ضمیر همگانی استفاده میشه.=یره.مثال:قنار بکش کنار=لطفا به من راه بدیدتوضیح:اکثر مواقع به صورت مخفف قنار استفاده میشه

۳-حاجی:تکیه کلام مشهدی ها.خانم های عزیز اگه موقع صحبت با یه مشهدی یه دفعه گفت:ها حاجی رواله=اره عزیزم کارا درسته.تعجب نکنید این لفظ جامعیت داره.توهین نیست

۴-دیداش:همونطور که حدس میزنید تغییر یافته لفظ داداش.بیانگر صمیمیت و دوستی.

توضیح:ولی اینم استثنا داره ها.اگه ساعت دوازده شب تو خیابون یکی ازتون پرسید:دیداش اتیش دری؟اصلا قصد دوستی نداره.

۵-برار:همون معنی دیداش رو داره ولی صمیمیتش بیشتره.مثال:قاسم برارم بیشین کنارم=قاسم برادر عزیزم بیا کنار من بشبن.

خوب فعلن بسه بچه ها میگن استاد خسته نباشین. اگه بچه های خوبی باشین نظر بدین بقیشم واستون میزارم