ای عزیز،استاد والاقدر عالی مرتبه   

من به قربانت شوم جانا،مرا حذفم مکن

هرچه از الطاف و بخشش هایتان گویم کم است  

مرحمت کامل نما،این بار را حذفم مکن

   درس را خواندم،تمام جزوه ها را از برم   

چند روزی را نبودم،پس بیا حذفم مکن

       گر برد خوابم به وقت اوج تدریس شما       

از طنین دلنواز توست،پس حذفم مکن

     گر فرار را بر قرار ترجیح دهم در امتحان  

 قصد ندارم که برنجانم تو را،حذفم مکن

      چند روزی را نبودم محضر پرفیضتان    

  از نبود بخت و اقبال است،پس حذفم مکن

    گر نبودم شنبه را پنجشنبه را،غیبت زدی  

    بوده ام من در ولایت با عزیزان،حذف مکن

      پشت  <جا استادی>  ایستادی و غیبت میزنی   

   کی خبر داری ز سرویس ها،بیا حذفم مکن

       خود سوار بر مرکب شخصی به اینجا آمدی    

   منت راننده سرویس میکشم،حذفم مکن

      آدمم من،ضعف کردم،بین این و آن کلاس   

   سلف میبندد به زودی، میروم ،حذفم مکن

     صبح زود آیی و اول حاضر و غایب کنی  

   جان هرکس دوست میداری،مرا حذفم مکن

     نیست حتی جای یک واحد اضافی ترم بعد   

  نمره ام هرقدر خواهی کم نما،حذفم مکن

     باز همین آش و همین کاسه اگر حذفم کنی    

  باز این درس با شما گیرم، بیا حذفم مکن